Het is alweer langer dan een week geleden, dat we aankwamen op de luchthaven. Vooral het weekend vloog voorbij. Misschien kwam dat ook deels, doordat we zo laat pas opstonden.
Op donderdagavond maakten we ons alvast klaar voor drie dagen vrij. Het eerste wat we deden, was ons slaapgebrek inhalen. Daarna hebben we braaf gestudeerd en vrijdagmiddag ging ik in mijn eentje de stad in, een boek uitzoeken voor leesvaardigheid (niet gevonden, trouwens, eerst nog even googelen. De keuze was enorm en alles is, vanwege de subsidie, bizar goedkoop. Alleen dat is al de moeite van Russisch leren waard: boeken voor 2,50.) Ik verdwaalde een beetje en liep per ongeluk tegen het Winterpaleis aan.
Op dit moment zit ik met één hand in een zak uien-smetana chips van Lay's. Smetana is het Oostblokalternatief voor crème fraîche, trouwens. Ik vind het echt chill.
Vrijdagavond gingen we Georgisch eten, waar ik me erg op had verheugd. Het viel me nogal tegen. Voor Russische begrippen was het best duur eten, maar mijn vader kan beter vlees grillen. De limonade bevatte bovendien zoveel suiker, dat ik me net een hyperactieve kleuter in de Efteling voelde. Het zag er wel heel mooi uit, dat wel.
De zaterdag weer begonnen met studeren, daarna hebben we een beetje winkels gekeken en boodschappen gedaan. Was geen boeiende, maar wel een relaxte dag.
Op zondag had Emma een afspraak met haar NIP-buddy (je toegewezen Russische vriend of vriendin, de mijne is helaas niet echt helemaal mijn ding, ik versta haar ook niet.) Madeleine en ik gingen toen samen op missie voor lippenstift, broek en ansichtkaarten, maar helaas mocht het niet baten. Ik weet wel waar je écht lelijke ansichtkaarten kunt kopen, dus dat ga ik denk ik eind van deze week doen(sorry oma's). We vonden ook een hysterisch cafeetje, met een etalage vol draaimolen-poppen, vliegende engeltjes, fluwelen banken en een enorme ananas in het midden. De gebakjes en de koffie waren heerlijk en we hebben besloten dat dit "heimwee-café" wordt, waar we taartjes gaan eten als we om wat voor reden dan ook ongelukkig zijn.
Alle stereotypes die je kent over Russische architectuur zijn overigens waar, vooral wat betreft het matige onderhoud ervan.
Eigenlijk ziet bijna alles er zo uit. Er staat naast onze opleiding een best wel mooi, statig pand, waarbij de balkons zo doorgerot zijn dat je er niet onderdoor mag lopen, en meer van dat soort dingen. Op dit moment zijn twee niet-Russen (Georgiërs? Azerbeidzjanen?) onze flat aan het renoveren. Per dag werken ze van 's ochtends tot 's avonds, evenals op zondag, maar het lijkt na een dag nooit alsof er iets veranderd is. Onze huisbaas zegt dat dat komt, omdat ze niet teruggestuurd willen worden naar hun eigen land, want daar hebben ze alleen maar schapen. Wat best een heftige, maar volgens mij ook een erg Russische uitspraak is.(Evenals: "Die donkere mensen -d.w.z alles wat niet Kievs-Russisch is, bijvoorbeeld Tataren of Armeniërs, niet per se vanwege een donkere huid- zien er altijd zo raar uit") Bovengenoemde zijn nu bezig met onze etage, en hebben vandaag precies één muur geverfd, tussen 10:00 en 17:00, dus ik vrees dat we nog de rest van de maand onder hun geïmproviseerde ladder door zullen moeten limbodansen. De lift staat helaas ook stil vandaag. Veertien trappen is best een lange tippel.
Nu weer lekker aan de studie, helaas.
Groetjes :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten